Ik had niet gedacht dat het ooit zou gebeuren, maar de afgelopen week was het dan toch zover! In een poging mijn hobbyruimte enigszins op te ruimen, ben ik daar met enige regelmaat te vinden tijdens de 15 minuten opruimsessies. Vaak slibt het vanzelf ook weer dicht. Niet alleen omdat ik daar alles neergooi waar ik zo gauw geen bestemming weet, maar ook omdat ik werk waar ik mee bezig ben laat liggen, alles wat ik gebruik op mijn bureau laat staan, verder ga op de grond als het bureau niet meer volstaat, etc. En last but not least omdat de kast in deze kamer helemaal vol staat met alle hobbyspullen. Die kast blijft dan ook nooit lang netjes en elke keer zie ik er weer tegenop om aan het opruimen ervan te beginnen. Ongeveer een week geleden begon het me te dagen. De kast is te vol! Maar ja, waar moeten die spullen anders heen? Na wat opruimen om de ergste troep heen, moest ik toch aan de ergste planken beginnen. Ik besloot maar te beginnen met een paar dozen die niet meer fatsoenlijk dicht konden omdat ze zo ontzettend vol spullen zitten. Je kent dat misschien wel. De doos is eigenlijk te vol, toch doe je er een deksel op. Die zit vervolgens scheef (want ja, de doos was te vol). Maar op die doos staat een andere doos (hoe moet je anders al je spullen kwijt). Die tweede doos staat al scheef doordat hij op de overvolle eerste doos staat. Maar ook die tweede doos kan niet dicht! Dus weer een scheef deksel. Toch weet je zo drie dozen op elkaar te stapelen. Maar wat zit er ook al weer precies in? Je hebt een vaag vermoeden, maar alleen de bovenste doos wordt af en toe geopend, want het vergt teveel moeite om die andere dozen te openen. Je weet toch niet of hetgeen je zoekt wel in de betreffende doos zit en je ziet er tegenop om xfcberhaupt aan zo’n zoektocht te beginnen. Dus zolang je niets uit die dozen heel dringend nodig hebt, staan ze gewoon scheef en overvol in je kast. Enfin, na een keer diep ademhalen pakte ik de bovenste doos en zette hem op mijn bureau (jaja, het bureau was inmiddels al wel opgeruimd). Ik hoefde er tenslotte maar een kwartiertje mee bezig te zijn. Het kostte me twee keer een kwartiertje voordat ik de hele doos had doorgewerkt. Allemaal gekleurd hobbypapier, stickers, etc. Al het verkleurde, gescheurde, verkreukte papier en alle restjes papier heb ik weg gedaan. De rest mocht blijven. En toen ik het papier dat deze opruimsessie overleeft had netjes teruglegde in de doos, zag ik tot mijn verbazing dat de deksel er prima op past! Doos twee en drie gingen een stuk sneller, ook omdat daar grotere spullen in zaten. Maar wat veel vergeten spullen! Talloze benodigheden voor projecten die ik soms wel tien jaar geleden wilde starten, maar waar ik nooit aan toe was gekomen. Want ooit zou ik het, echt waar, gaan gebruiken. Ik wist van de meeste dingen nog steeds wat ik er ooit van wilde maken. Ooit wordt echter steeds onwaarschijnlijker en veel spullen hebben de weg naar de prullenbak of naar mijn neefjes en nichtjes gevonden. De spullen die overbleven hoorden eigenlijk thuis op een andere plek. Het resultaat: 2 hele lege dozen! Ik moet zeggen dat deze dozen van goede kwaliteit zijn, want ze zijn al die jaren stevig en mooi gebleven, ondanks hun mishandeling door de jaren heen en ondanks diverse verhuizingen. Dus ook zij hebben nu een nieuwe eigenaar gevonden en mogen in een ander huis in een andere kast staan. En ik? Ik heb de smaak te pakken en nog wat ander hobby en knutselmateriaal de deur uit gedaan. Want hoe groot is de kans dat je er nog iets mee gaat doen als je dat de afgelopen jaren ook niet hebt gedaan? Naast de extra ruimte die ik ineens overhad in mijn kast, voelde ik me ineens ook wel tien kilo lichter. Waarom heb ik al die troep al die jaren bewaard? Uiteindelijk ben ik gewoon opgelucht dat het weg is. En heb ik bergen extra energie om de rest ook aan te pakken. Maar dan wel in kleine stapjes. Elke dag 15 minuten,